10 دقیقه
بعد:
10 قاشق چای خوری شکر وارد بدنتان میشود،میدانید چرا با وجود خوردن این حجم شکر
دچار استفراغ نمیشوید؟چون اسید فسفریک،طعم آن را کمی میگیرد و شیرینی اش را خنثی
میکند..
20 دقیقه بعد:..
قند خونتان بالا میرود و منجر به ترشح ناگهانی و یکجای انسولین می شود،کبدتان شروع
میکند به تبدیل قند به چربی تا قند خون بیشتر از این بالا نرود.
..
40 دقیقه بعد:
حالا دیگه جذب کافئین کامل شده،مردمکهای چشم گشاد می شود،فشار خونتان بالا میرود و
در پاسخ به این حالت،کبدتان قند را به داخل جریان خون رها میکند.گیرنده های
آدنوزین مغز حالا بلوک می شوند تا از احساس خواب آلودگی جلوگیری کنند.
45 دقیقه بعد:
ترشح دوپامین افزایش پیدا میکند و مراکز خاصی در مغز حالت سرخوشی ایجاد
میکنند،تحریک میشوند.این همان مکانیسمی است که در مصرف هروئین منجر به ایجاد
سرخوشی میشود.
60 دقیقه بعد:
اسید فسفریک موجود در نوشابه،داخل روده کوچک،به کلسیم،منیزیم و روی
میچسبد.متابولیسم بدن افزایش پیدا میکند.میزان بالای قند خون و شیرین کننده های
مصنوعی،دفع هر چه بیشتر کلسیم را از طریق ادرار باعث میشوند.
مدتی بعد:
کافئین در نقش یک داروی مدر (ادرار آور) وارد عمل میشود.حالا دیگر کلسیم و منیزیم
و رویی که قرار بود جذب بدن شود،بیش از پیش از طریق ادرار دفع میشوند و به همراه
آن مقادیر زیادی آب،سدیم و دیگر الکترولیت ها نیز از دست میرود.
مدتی بعدتر:
کم کم آن غوغایی که در بدنتان ایجاد شده بود فروکش میکند و نوبت به افت قند میرسد.در
این مرحله یا خیلی حساس و تحریک پذیر میشوید یا خیلی کرخت و بی حال.حالا دیگر تمام
آن آبی را که از طریق نوشابه وارد بدن خود کرده بودید دفع کرده اید،آبی که میشد به
جای اسید و کافئین و شکر ،حاوی مواد مفیدی برای بدنتان باشد.تا چند ساعت بعد اثر
کافئین هم از بین میرود و شما هوس یک نوشابه دیگر میکنید.